بر اساس داده های Cloudflare Radar، ترافیک بین المللی کشور در سطحی حدود ۱ تا ۳ درصد حالت عادی تثبیت شده و نشانه ای از افزایش پایدار در آن دیده نمی شود.

الگوی ترافیک نیز تغییری نکرده است؛ افزایش های کوتاه مدت در برخی مقاطع مشاهده می شود، اما این نوسانات دوام ندارند و به سرعت به سطح حداقلی بازمی گردند. این رفتار نشان می دهد دسترسی های موجود محدود و مقطعی است و به معنای بازگشت واقعی اینترنت نیست.

در همین حال، شاخص های NetBlocks نیز وضعیت را «اختلال شدید» توصیف می کند و نشان می دهد سطح اتصال نسبت به قبل تغییر محسوسی نداشته است. این داده ها با یافته های کلودفلر هم راستا است و تداوم محدودیت ها را تأیید می کند.

داده های Google Transparency Report نیز کاهش قابل توجه استفاده از خدمات جهانی را نشان می دهد؛ نشانه ای که بیانگر محدود بودن دسترسی کاربران به اینترنت بین المللی است. این شاخص نیز فاقد روند افزایشی و نشانه ای از بهبود است.

از سوی دیگر، تحلیل های Kentik نشان می دهد مسیرهای ارتباطی بین المللی ایران همچنان با محدودیت مواجه اند و تغییر محسوسی در تبادل ترافیک دیده نمی شود؛ موضوعی که از تداوم اختلال در سطح زیرساخت حکایت دارد.

در مجموع، هم گرایی داده های این منابع نشان می دهد اینترنت ایران در وضعیت «اختلال پایدار» قرار دارد؛ وضعیتی که در آن نه سطح دسترسی افزایش یافته، نه کیفیت اتصال بهبود پیدا کرده و نه نشانه ای از بازگشت تدریجی به شرایط عادی مشاهده می شود.